Prostota, pesto orzechowo-bazyliowe

            

            W gotowaniu najbardziej lubię prostotę. Sytuację, w której, mając dobrej jakości składniki, wystarczy im tylko nie przeszkadzać. Myślę, że wiele ludzi popełnia błąd polegający na zbytnim komplikowaniu dania. Wiem z własnego doświadczenia, że wynika to między innymi z tego, że nie jedzą nic przed rozpoczęciem gotowania. Może to brzmieć trochę absurdalnie, bo przecież celem gotowania jest najedzenie się, ale głód jest wyjątkowo złym doradcą. Wiele razy przyłapałem się na tym, że zamiast na początku choć mniej więcej zaplanować co będę robił, z głodu gotowałem spontanicznie i dodanie piętnastu różnych rzeczy do garnka wydawało się świetnym pomysłem. W końcu każda z nich osobno była dobra i w tamtym momencie mógłbym ją pożreć bez zastanowienia. Przecież sos sojowy, śmietana, tymianek, pomidor i ocet balsamiczny są składnikami wielu dobrych rzeczy. Dlaczego więc ich nie połączyć? W takim momencie, pojawia się jeszcze mało mądra myśl pod tytułem: a może zaraz wynajdę jakiś kompletnie nowy smak, który zrewolucjonizuje sztukę kulinarną? Niestety nie. Efekt jest z reguły na przeciwnym biegunie niż oczekiwania, nie wiadomo do końca co się dzieje na talerzu, a najlepszym wyjściem wydaje się wyrzucenie jego zawartości do kosza na śmieci.

Żeby zaradzić łakomstwu i krótkowzroczności zawsze jem przed ugotowaniem obiadu. Nie objadam się oczywiście, tylko zaspokajam pierwszy głód. Wystarczy kanapka.

            Lubię pesto. Nie dość, że można je zrobić z naprawdę podstawowych składników, to jeszcze przegotowanie zajmuje 12 minut łącznie z nałożeniem na kromkę i rozpoczęciem jedzenia. Do zrobienia poniższego pesto zainspirowała mnie Liska (whiteplate.blogspot.com) i jej pesto orzechowe. W mojej wersji, świeża bazylia daje prawdziwego kopa świeżości i razem z cytryną, ożywia trochę mdły smak orzechów.  

Pesto orzechowo–bazyliowe

mały słoik

- 100 g orzechów włoskich, wyłuskanych,

- duża garść świeżej bazylii,

- 140-180 ml oliwy extra vergine,

- 2 ząbki czosnku,

- łyżka octu balsamicznego,

- łyżka soku z cytryny,

- sól i pieprz do smaku.

Przygotowanie:

1. Upraż orzechy na średnim ogniu, na suchej patelni często mieszając. Uważaj, żeby nie przypalić orzechów, staną się wtedy gorzkie. Powinno to zająć około 5-7 minut. Zdejmij z ognia i odstaw by ostygły.

2. Umieść orzechy, bazylię, połowę oliwy, czosnek, ocet oraz cytrynę w robocie kuchennym i zmiksuj. Podczas miksowania dolewaj powoli resztę oliwy. Można również użyć moździerza.

3. Jeżeli pesto jest zbyt gęste, dolej łyżkę oliwy albo wody.

4. Spróbuj, dopraw solą i pieprzem.

Podawaj z jasną bułką, makaronem albo mięsem.

Smacznego!

Obiad w 10 minut – spaghetti aglio olio

            Czerwcowa noc 2013 roku. Środek sesji. Siedzimy nad książkami. Mogę z dobrych pięciu metrów usłyszeć, jak J. burczy w brzuchu. Treść pytania, które zaraz usłyszę jest mi już dobrze znana. W końcu nie pierwszy raz o drugiej w nocy nachodzi ją zwierzęcy wręcz głód. Szukam w pamięci czy wszystko co potrzebne jest w kuchni.

- Chili? Tak, słoik w drzwiach lodówki.

- Czosnek? Kupiłeś wczoraj, młody, polski. Dobrze.

- Pietruszka? Jest, cały pęczek stoi na parapecie w szklance z wodą.

- Oliwa? Jasne, dostałeś ostatnio butelkę.

Uśmiecham się do siebie i czekam. Pytanie padnie, to tylko kwestia czasu. Myślę sobie, że to bardzo ciekawe, jakim wielkim wydatkiem energetycznym potrafi być nauka, skoro minęło dopiero kilka godzin od kolacji, a odgłosy, które słyszę bardziej przypominają nadchodzącą burzę niż zwykły głód. Rozmyślania przerywa mi jej głos.

- Pawełkuu… - zawsze przeciąga ostatnią sylabę, gdy mnie o coś prosi.

- Mhm? – mruczę bez odwracania się.

- Umieram z głodu.

- Przecież jadłaś niedawno – odwlekam nieuniknione, całkiem bez sensu.

- No właśnie wiem, ale ja umieram.

- Co mi po trupie? – myślę .

- Zrobić ci coś? – pytam w końcu.

- No jakbyś mógł, ale coś dobrego – że też nie powie wprost, przecież oboje doskonale wiemy o co konkretnie chodzi.

- Może aglio olio?

- Noo – cała aż podskakuje na krześle - ale nie za tłuste bo nie zasnę.

- Przecież i tak nie zaśniesz.

- Wiem, ale umieram z głodu.

No to idę robić.

            Szybki sos do makaronu to taki, którego zrobienie trwa mniej niż ugotowanie makaronu. W tej kategorii aglio olio jest w ścisłej czołówce, pozwoli zmieścić się w czasie nawet spóźnialskim. Jest jednym z najlepszych przykładów dań biedoty, które zrobiły światową karierę. Dzisiaj miałem akurat pod ręką spaghetti, ale śmiało można też użyć linguine.  

Spaghetti aglio olio

dla 2 osób

- pół opakowania spaghetti (250 g),

- cztery średnie ząbki czosnku, pokrojone w cienkie plasterki,

- jedna papryka chili, pokrojona w plasterki,

- pół pęczka pietruszki, drobno pokrojonej,

- 6 łyżek oliwy do smażenia,

- łyżka oliwy extra vergine,

- sól i pieprz do smaku.

Przygotowanie:

1. Ugotuj makaron al dente w osolonej wodzie z łyżką oliwy. Odcedź, dopraw solą i świeżo zmielonym pieprzem. Polej oliwą extra vergine i wymieszaj.

2. Rozgrzej oliwę na patelni i smaż czosnek i chili na małym ogniu. W momencie gdy czosnek zacznie robić się matowy a jego brzegi staną się delikatnie brązowe, zdejmij patelnię z ognia. To bardzo ważny moment, jeżeli będziesz smażyć czosnek zbyt długo, stanie się gorzki.

3. Wrzuć makaron i pietruszkę na patelnię i dokładnie wymieszaj.

4. Spróbuj i w razie potrzeby, dopraw solą i pieprzem.

Smacznego!